De ‘oude’ Bloemenstroom is nog niet terug

Mireille Oosterhof, voorheen programmacoördinator Bloemenstroom en Ineke Krijgsman, clublid van Bloemenstroom, vertellen:

Mireille: ‘Op 16 maart 2020 begon de lockdown. Op de vrijdag daarvoor overlegden we in een crisisoverleg of we die maandag open zouden gaan. Maar onze clubleden kunnen de basisregel van afstand houden niet onthouden. Toen was snel duidelijk dat dat niet meer kon.

Ik reed hiernaar toe en iedereen zat hierbinnen te zingen. En ik dacht: ik ga jullie vanavond allemaal moeten bellen dat jullie niet meer mogen komen. Dat was heftig. Hoe zou het dan met hen gaan? Dat was één van de moeilijkste momenten van het afgelopen jaar.

Samen met de thuiszorg maakten we een schema: wie we hoe vaak zouden bezoeken, met welke zorg. Sommige mensen komen hier vijf volle dagen en gingen het thuis niet redden. Bij anderen wisten we dat ze het, zeker de eerste dagen, wel met hun partner zouden redden. We maakten een “buitendienst”. Zo zijn we tien weken dicht geweest.

We maakten een flap met mensen over wie we ons het meeste zorgen maakten. De eerste week stonden daar vijf mensen op; na een week of drie wel 17 of 18. Ik had continu het gevoel dat ik tekort schoot. We hebben 40 clubleden en vier collega’s. De vrijwilligers mochten niks doen. Zo kun je dus nooit iedereen elke dag zien. Ik vond dat intens.’

Ineke laat een brief zien waarin werd meegedeeld hoe vaak ze bezocht zou gaan worden: ‘Ik bleek in de groep te zitten van “jij redt het wel”. Dat betekende dat ze me twee keer per week kwamen bezoeken. Ik heb dat als zo’n fijne tijd ervaren. Ik woon in een klein huisje met een mooi grasveld en een bankje voor mijn huis. Het was steeds schitterend weer. En daar zat ik iedere keer. Terwijl mensen op andere plekken doodziek of angstig waren, voelde ik vooral dat er veel licht naar me toe kwam. Ik vond het geweldig, wat Bloemenstroom voor me deed! Je wist nooit precies hoe laat ze kwamen. Dus ik werd elke keer verrast.’

Beeld: Girl van Caren van Herwaarden